Showing posts from February, 2018


હે પ્રભુ, સંજોગો વિકટ હોય ત્યારે સુંદર રીતે કેમ જીવવું તે મને શીખવ.
બધી બાબતો અવળી પડતી હોય ત્યારે હાસ્ય અને આનંદ કેમ ન ગુમાવવા તે મને શીખવ.
પરિસ્થિતિ ગુસ્સો પ્રેરે તેવી હોય ત્યારે શાંતિ કેમ રાખવી તે મને શીખવ.
કામ અતિશય મુશ્કેલ લાગતું હોય ત્યારે ખંતથી તેમાં કેમ લાગ્યા રહેવું તે મને શીખવ.
પ્રલોભનો, પ્રશંસા, ખુશામતની વચ્ચે તટસ્થ કેમ રહેવું તે મને શીખવ.
મુશ્કેલીઓ ચારે બાજુથી ઘેરી વળે, શ્રધ્ધા ડગુમગુ થઇ જાય, નિરાશાની ગર્તામાં મન ડૂબી જાય ત્યારે ધૈર્ય અને શાંતિથી તારી કૃપાની પ્રતીક્ષા કેમ કરવી તે મને શીખવ.
~ કુન્દનિકા કાપડીયા

Song of the flower

A flower is a beautiful expression of nature. If we want to see the fascinating creation of God, we can see flowers and have fragrance. In true sense, it’s the smile of God. How enticing it is! Earth is truly heaven due to alluring beauty of nature. We feel delightful and divine in midst of it. If you haven’t tried yet, try it out!
Here is a pleasing poem about the flower. A flower is a part and parcel of each and every event of life. Isn’t it? When we are gay, we give flowers as a symbol of happiness. When we are sad, we give flowers as a symbol of sympathy. From birth to death the flowers have active participation in our lives.
But one distinct lesson we can learn from the flowers is: they always look up high at the light, and never look down at the shadow. We all are human beings. Joy and woe are as natural to come. We may also pass through troublesome time as well. In such situations what we can do is: without losing a heart, we can look to the positive side rather than a negative.